Прибирання в Ріо
Блог
Test robota

Co trzeba zmierzyć przed testem robota sprzątającego w biurze lub obiekcie komercyjnym?

Obiekt ma 2000 m². Ale to jeszcze nic nie mówi o pilocie. Jaka część tej powierzchni jest rzeczywiście dostępna dla urządzenia? Gdzie robot ma pracować? Czy na trasie są drzwi, wąskie przejścia, meble, ruch osób? Jak długo dana powierzchnia jest faktycznie dostępna? I co właściwie będzie uznane za udany test?

Dobry pilot nie zaczyna się od uruchomienia urządzenia — zaczyna się wcześniej, od ustalenia dostępnej powierzchni, warunków trasy, ograniczeń i kryteriów oceny. Bez tego, nawet po zakończonym teście, trudno powiedzieć, co właściwie pokazał jego wynik.

Metraż obiektu to nie to samo co powierzchnia testowa

Zanim zacznie się mówić o pilocie, warto rozróżnić kilka różnych wartości, które łatwo pomylić:

  • powierzchnia całkowita;
  • powierzchnia potencjalnie dostępna dla urządzenia;
  • powierzchnia wybrana do pilota;
  • miejsca wyłączone z testu.

Nie chodzi o wyliczenie procentu powierzchni „robotyzowalnej” — chodzi o jasne ustalenie, o jakiej konkretnie powierzchni mówimy, zanim pojawi się jakikolwiek wniosek z testu. Dotyczy to zarówno biur, jak i innych obiektów, w których rozważany jest robot sprzątający do przestrzeni komercyjnych.

Co trzeba sprawdzić na planowanej trasie?

Poza samą powierzchnią, warto przyjrzeć się konkretnej trasie, po której urządzenie będzie się poruszać:

Element Co sprawdzić przed testem
Przejścia szerokość, dostępność, stałe przeszkody
Drzwi / przejścia między strefami czy trasa pozostaje dostępna
Meble i wyposażenie ile miejsca faktycznie pozostaje na przejazd
Przedmioty na podłodze czy pojawiają się regularnie
Rodzaje powierzchni jakie nawierzchnie obejmuje trasa
Strefy wyłączone gdzie urządzenie nie powinno wjeżdżać

Konkretne wymagania dotyczące szerokości przejść, promieni zakrętów czy nachyleń zależą od samego urządzenia. Tutaj ważne jest najpierw zidentyfikowanie tych elementów na trasie, a następnie odniesienie ich do wymagań konkretnego urządzenia.

Przeszkoda stała i przeszkoda zmienna to nie to samo

Kolumna czy stały element wyposażenia są znane z wyprzedzeniem. Pudła, przesunięte krzesła, pozostawione przedmioty czy tymczasowe wyposażenie pojawiają się w sposób zmienny, zależny od codziennego funkcjonowania obiektu.

Dlatego pilot powinien sprawdzać nie tylko starannie przygotowaną, pustą trasę, ale też warunki bliższe rzeczywistemu funkcjonowaniu obiektu. Nie chodzi o to, by z góry zakładać, że urządzenie sobie poradzi albo nie poradzi — chodzi o to, by to sprawdzić.

Ile czasu robot rzeczywiście ma na wykonanie zadania?

To pytanie nie dotyczy wydajności urządzenia czy roboczogodzin personelu. Dotyczy czegoś innego: dostępność obiektu nie jest tym samym, co dostępność trasy dla robota.

Na rzeczywiste okno pracy mogą wpływać obecność pracowników i klientów, spotkania, dostawy, inne procesy zachodzące w obiekcie oraz czasowe zamknięcie poszczególnych stref. Nie ma tu uniwersalnej liczby godzin, którą robot „potrzebuje” — to zależy od konkretnego obiektu i zadania.

Co trzeba ustalić przed rozpoczęciem pilota?

Przed uruchomieniem testu warto mieć jasność w kilku punktach:

  1. obszar testowy;
  2. zadanie, które ma zostać przetestowane;
  3. trasę lub strefy pracy;
  4. warunki dostępu;
  5. okno pracy;
  6. znane ograniczenia;
  7. sposób rejestrowania wyniku;
  8. kryteria, według których pilot zostanie oceniony.

Po czym ocenić, czy test się udał?

To jeden z najważniejszych elementów całego procesu — bez niego pilot kończy się na samym przygotowaniu. Zamiast przyjmować uniwersalne wskaźniki, warto wcześniej ustalić kryteria odpowiadające konkretnemu zadaniu i obiektowi, takie jak:

  • czy urządzenie mogło obsłużyć zaplanowany obszar;
  • czy zadanie zostało wykonane w przyjętym oknie czasowym;
  • gdzie potrzebna była interwencja;
  • jakie przeszkody się powtarzały;
  • jakie fragmenty trzeba było wyłączyć z testu;
  • czy wynik odpowiada wcześniej określonemu oczekiwanemu efektowi.

Kryteriów sukcesu nie powinno się ustalać dopiero po zakończeniu testu.

Test robota nie powinien odbywać się w oderwaniu od całego serwisu

Pilot sprawdza konkretne zastosowanie urządzenia w ramach już istniejącego procesu, a nie w oderwaniu od niego. Warto rozumieć, co dzieje się z pozostałymi zadaniami w tym czasie, gdzie kończy się zautomatyzowana część i jak test wpisuje się w organizację sprzątania biur we Wrocławiu jako całości.

Jak przygotować prostą kartę pilota?

Przed testem pomaga spisanie podstawowych ustaleń w jednym miejscu:

Przed testem Ustalenie
Obszar gdzie odbywa się pilot
Zadanie co dokładnie testujemy
Warunki kiedy i w jakim otoczeniu
Ograniczenia co może zakłócić przejazd
Kryteria po czym ocenimy wynik
Wynik co zapisujemy po teście

Dobry pilot nie odpowiada na ogólne pytanie „czy robot działa?”. Powinien odpowiedzieć, czy konkretne urządzenie może wykonać konkretne zadanie na określonej powierzchni, w rzeczywistych warunkach danego obiektu.

Czy sam metraż wystarczy do zaplanowania testu robota sprzątającego?

Nie — potrzebna jest rzeczywiście dostępna powierzchnia testowa, trasa, ograniczenia i warunki pracy.

Jak dużą powierzchnię trzeba przeznaczyć na pilot?

Nie ma tu jednej uniwersalnej wartości. Powierzchnia powinna pozwolić sprawdzić wybrane zadanie w warunkach, w których urządzenie ma później pracować.

Czy przed testem trzeba usunąć wszystkie przeszkody?

Nie musi to oznaczać sztucznie wyczyszczonej przestrzeni. Ważniejsze jest określenie, które przeszkody są normalną częścią funkcjonowania obiektu i które warunki rzeczywiście chcemy sprawdzić.

Jak ocenić wynik pilota robota sprzątającego?

Na podstawie kryteriów ustalonych przed startem: wykonania wybranego zadania, obsłużenia zaplanowanego obszaru lub trasy, pracy w dostępnym oknie czasowym oraz zidentyfikowanych ograniczeń.